บทกวีนิพนธ์ - บทความทั่วๆไป ประวัตินักร้อง นักแต่ง นักดนตรี - เว็บบอร์ด แม่ไม้เพลงไทย - Powered by Discuz!
สั่งพิมพ์

บทกวีนิพนธ์

บทกวีนิพนธ์

กระทู้นี้กุหลาบป่าขออนุญาตเปิดขึ้นมาสำหรับเพื่อนๆที่ชื่นชอบบทกลอนนะคะ

กุหลาบป่าเองขอเรียนว่า ชอบมากๆเลยล่ะค่ะ  แต่กุหลาบป่าแต่งกลอนไม่เก่งเลยนะ   

ของกุหลาบป่ามีบทกวีไพเราะสะสมอยู่บ้าง  ก็... ไม่มากนักหรอกค่ะ

กุหลาบป่าจึงอยากแบ่งให้เพื่อนๆได้อ่านบ้างอ่ะค่ะ... ที่จริงนะคะกุหลาบป่าอยากจะโพสต์

ให้หมดเล่มด้วยซ้ำ... แต่ว่า... ก็ต้องรู้กาละเทศะบ้างนะคะ... กุหลาบป่าจึงขอคัดเฉพาะ

ที่กุหลาบป่าชอบก็แล้วกันนะคะ  


วันนี้ขอเริ่มที่บทกวีนิพนธ์ของ  สงวนศรี  วิบูลชุติกุล   นะคะ... ก็เพราะ... ก็เพราะอะไร...

เชิญท่านหาคำตอบเองดีกว่านะคะ... นะ  
  








(บทกวีของ :  สงวนศรี  วิบูลชุติกุล)
   

กุหลาบป่า        


กุหลาบป่าเปลี่ยวไหมในวันหนาว

ฟังน้ำร้าวรินไหลสายธารฝัน

เจ้าทิ้งดอกด่วนไหลไปด้วยกัน

ทิ้งต้นผันดอกผ่านกาลเวลา

ละเอียดเนื้อนิ่มบางพร่างลมอ่อน

ไหวไหวอ้อนหมอกไหมอยู่ชายผา

ช่อสีขาวพราวช่อลออตา

ช่อสีแดงดั่งท้าแสงตะวัน

กุหลาบป่าเปลี่ยวไหมในวันหนาว

ฟังน้ำร้าวรินไหลสายธารฝัน

เจ้าทิ้งดอกด่วนไหลไปด้วยกัน

ทิ้งต้นผันดอกผ่านกาลเวลา ฯ





ที่มา : หนังสือ  “ซึมซับ ความงาม ละไม”


[ แก้ไขล่าสุด กุหลาบป่า เมื่อ 2008-7-3 12:54 ]

TOP

ขอบคุณครับ
บันทึกประวัติศาสตร์ แม่ไม้เพลงไทย
เสียงร้องเดิมดนตรีเดิม

TOP

วันนี้กุหลาบป่าขอนำบทกวีนิพนธ์ของ   เซราฟินและคัวกิง อัลบาเรส กินเตโร
ซึ่งแปลโดย  พรสม  ศิริสัมพันธ์   มาฝากเพื่อนๆค่ะ  





บทกวีของ  :  เซราฟินและคัวกิง อัลบาเรส กินเตโร
ผู้แปล  :  พรสม  ศิริสัมพันธ์









อุทยานที่เคยแย้มยิ้ม


เมื่อก่อนนั้นอุทยานนี้เคยมียิ้ม
น้ำพุพริ้มสะอาดแสนแม้นแก้วใส
กุหลาบขาวบริสุทธิ์ผุดอำไพ
เอนก้านไหวกิ่งล้ำขอบอ่างงาม

มีคนสวนผู้เฒ่าคอยเฝ้าอยู่
เอาใจใส่ดูแลด้วยหวงห้าม
เป็นห่วงใยใกล้ชิดทุกโมงยาม
รักกุหลาบดอกงามยิ่งกว่าทอง

บุรุษหนุ่มหนึ่งนายกรายมาเห็น
กุหลาบเด่นงามเป็นหนึ่งไม่มีสอง
ผจงเด็ดกุหลาบน้อยค่อยประคอง
มิให้กลีบนวลละอองต้องหมองมัว

เมื่อเห็นกุหลาบงามหายไปจากต้น
ชายชราสุดทนไม่ยิ้มหัว
แกคร่ำครวญร่ำไห้ใจระรัว
เกรงเหตุร้ายเกิดแก่ตัวกังวลใจ

โอ้กุหลาบกลีบน้อยน้อยข้าคอยเฝ้า
ถนอมเจ้าไว้มิวายหายไปไหน
บริสุทธิ์งามกว่ากุหลาบใด
ต้องมาพรากจากไปไม่คืนมา

เปรียบเจ้าดังดาวบนฟ้าเมื่อคราร่วง
เพราะเจ้าห่วงชมดินถวิลหา
อยู่สวนข้าแม้แต่หมู่ภุมรา
ก็มิกล้ากรายกล้ำทำล่วงเกิน

ใครบังอาจปรารถนาลักพาเจ้า
จะดีร้ายอย่างใดเล่าไม่กล่าวเกริ่น
ข้าใคร่รู้ผู้ไรเข้ามาเดิน
เด็ดเจ้าเหินห่างไปไกลลับตา

รู้หรือไม่ในโลกนี้มีคนโหด
แม้เฉาโฉดก้าวล่วงบ่วงตัณหา
เจ้าจะลี้หนีไม่พ้นกลมายา
จะพลาดท่าเจ็บช้ำถูกทำลาย

เจ้าไปอยู่หนใดในแผ่นหล้า
มอบกายาแก่ใครโอ้ใจหาย
อนิจจากลีบหล่นร่วงกระจาย
ลมหายใจชายใดไหม้กลีบงาม

มีผู้ใดดูแลเจ้าเท่าข้าหรือ
ใครเล่าคือผู้ถอนใจอกไหวหวาม
ใครเล่ารักถนอมเจ้าทุกโมงยาม
เจ้าเคยถามหรือว่าเขารักเจ้าจริง

เคยเป็นผู้บริสุทธิ์แสนผุดผ่อง
ใยจึงต้องละลดหมดความหยิ่ง
จะดีร้ายอย่างไรไม่ประวิง
อยู่ที่นี่ไม่สุขจริงหรืออย่างไร

เจ้าอยากได้สิ่งใดไว้อีกเล่า
น้ำพุข้าสะท้อนเงาเจ้าใช่ไหม
ให้นกน้อยร้องเพลงกล่อมเจ้าเรื่อยไป
ร้อนก็รดน้ำให้ได้ชุ่มเย็น


เมื่อยามหนาวน้ำเย็นเป็นน้ำแข็ง
ข้าปกป้องลมแรงใครก็เห็น
อบอุ่นด้วยมิตรภาพที่เคยเป็น
หยิบยื่นให้อย่างเช่นที่เคยมา

โอ้ใครหนอปรารถนาพาตัวเจ้า
ดีหรือร้ายสุขหรือเศร้าอย่างไรหนา
หรือเขาดีต่อเจ้าทุกเวลา
ข้าอยากรู้ใครมาพาเจ้าไป

เป็นอย่างนี้วันแล้วก็วันเล่า
คนสวนเฝ้ารันทดไม่สดใส
อยู่ในกลางกอหนามดงดอกไม้
เป็นห่วงใยในกุหลาบพิลาปครวญ

นับแต่วันหนุ่มนั้นพลันมาพราก
วันเจ้าจากจรไกลไม่กลับหวน
ถึงเจ้าถูกเด็ดด้วยมืออย่างนิ่มนวล
ก็ยิ่งชวนข้าอาวรณ์สะท้อนใจ







ที่มา  :  หนังสือ “สวนหลวงทิพย์กวี”

TOP

วันนี้กุหลาบป่าขอนำบทกวีนิพนธ์ที่สดใส  น่ารัก มากๆ  

ซึ่งกุหลาบป่าขอชื่นชมทั้งท่านเจ้าของบทกวี และ ท่านผู้แปล เป็นอย่างยิ่งค่ะ





บทกวีของ  :  มิกิ  โรฟู
ผู้แปล  :  ผุสดี  นาวาวิจิตร











แมลงปอสีแดง



เราเคยเล่นขี่หลังครั้งไหนหนา

ในเวลาสายัณห์ตะวันใส

แล้วนี่เป็นความฝัน หรือฉันใด

เก็บหม่อนใส่กระจาดไว้เมื่อไปนา

พี่สาวฉันวัยสิบห้ามาจากฉัน

ไปแต่งงานแล้วไม่หันกลับมาหา

แมลงปอแดงสีใสได้บินมา

เกาะปลายไม้เมื่อเวลาตะวันรอน  




               


                  :)   



ที่มา  :  หนังสือ “สวนหลวงทิพย์กวี”

TOP

ขอเล่นมั่งดิ.....

เบื่อหน่ายไปเสียทุกอย่าง
อ้างว้างกับทุกทุกสิ่ง

















ดิ้นรนต่อสู้ความจริง















เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดา











เบื่อหน่ายไปเสียทุกอย่าง
อ้างว้างกับทุกทุกสิ่ง
ดิ้นรนต่อสุ้ความจริง
เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดา

เกิดมาทำไมก็ไม่รู้
อยู่ไปวันวันอย่างไร้ค่า

ทุกสิ่งล้วนแต่ทรมา
รำคาญน้ำตาตัวเอง


เหนื่อยนัก..ช้ำนักอยากพักผ่อน
ร้าวรอนเมื่อถูกข่มเหง
ชีวิตโลดเต้นตามเพลง
วังเวงจนแทบขาดใจ

ที่มา : แอบลอกเขาอ่ะ

ชานระเบียง

[ แก้ไขล่าสุด shanrabiang เมื่อ 2008-7-7 16:08 ]

TOP

เชื่อยังว่าผมหลุดมาจากปากคลองสาน!!!

ชานระเบียง

TOP

ว้ายยยยย  แมลงสาบ !!!!!       


อุ๊ย... อ้าว... เอ๊ย  ลุงน้องเองเหรอคะ  ขอโทษทีค่ะ      


แหม... ตอนแรกกุหลาบป่าคิดว่าลุงน้องเป็นแบบคมในฝัก

ซ่อนความเป็นศิลปินไว้ในตัวตนซะอีก... ที่ไหนได้...



ลุงหลุดมาจากปากคลองสาน ค่า


อิๆๆ        ...กุหลาบป่าเชื่อแล้วล่ะค่ะ... เชื่อก่อนที่ลุงน้องจะบอกอีกนะคะลุ้งงงงง      

TOP

เพื่อนๆคงได้อ่านบทกลอนของลุงน้องพอเป็นน้ำจิ้มแล้วนะคะ  

คราวนี้กุหลาบป่าจะพาท่านไปที่บทกวีนิพนธ์ที่ไพเราะอย่างยิ่ง


ของ   เจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร์    ค่ะ   









บทเห่ชมนก



รอนรอนสุริยโอ้                                อัสดง

เรื่อยเรื่อยลับเมรุลง                          ค่ำแล้ว

รอนรอนจิตจำนง                            นุชพี่  เพียงแม่

เรื่อยเรื่อยเรียมคอยแก้ว                   คลับคล้ายเรียมเหลียว

เรื่อยเรื่อยมารอนรอน                      ทิพากรจะตกต่ำ

สนธยาจะใกล้ค่ำ                           คำนึงหน้าเจ้าตาตรู

เรื่อยเรื่อยมาเรียงเรียง                    นกบินเฉียงไปทั้งหมู่

ตัวเดียวมาพลัดคู่                          เหมือนพี่อยู่ผู้เดียวดาย




  



ที่มา  :  หนังสือ “สวนหลวงทิพย์กวี”

TOP

»-(¯`v´¯)-» ฝากไว้ก่อนนะกุหลาบป่าแสนสวย »-(¯`v´¯)-» เด๋วเจอกัน !!!!!

ชานระเบียงเคียงธารา

TOP

.......

บทเห่ชมนก สำนวนนี้ เป็นพระนิพนธ์ของ เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร หรือที่เราเรียกกันว่า เจ้าฟ้ากุ้ง นะครับ
("เจ้าฟ้ากุ้ง" ไม่ใช่ชื่อเล่น แต่เป็นชื่อฉายา ที่ผู้คนเรียกพระอาการของท่าน ในช่วงชีวิตหลังๆก่อนถูกประหาร ท่านประสบพระโรค ต้องเดินหลังค่อมๆ ตัวงอๆ ผู้คนพากันเรียกลับหลังว่า เจ้าฟ้ากุ้ง)
เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร เกิด พ.ศ.๒๒๕๗  ถูกสำเร็จโทษ พ.ศ.๒๒๙๘
มีผลงาน กาพย์เห่เรือ, กาพย์ห่อโคลง สุดแสนไพเราะ บทเห่ชมนกที่คุณ กุหลาบป่า นำมาลงให้อ่านไว้นี้ เป็นบทกาพย์ที่ไพเราะและ ครูชาลี อินทรวิจิตร ได้นำมาแต่งเสริม จนกลายเป็นเพลง "เหมือนไม่เคย" ที่เรารู้จัก ซึ่งเป็นเพลงแรกในชีวิตการแต่งเพลงของครูชาลีด้วย

ขอบคุณ คุณกุหลาบป่า ที่ช่วยคัดสรรค์บทกวีเพราะๆมาให้สมาชิกแม่ไม้ฯ ได้อ่านกันนะครับ

TOP